پل خواجو؛ اصفهان

پل خواجو؛ اصفهان

 پل خواجو که متعلق به سال ۱۰۶۰ هجری قمری و از بناهای شاه‌عباس دوم صفوی است، در شهراصفهان و بر روی رودخانه زاینده رود در شرق سی و سه‌پل واقع‌شده است. طول پل ۱۳۳ متر و پهنای آن ۱۲ متر است. این پل با عملکردهایی چون سد و تنظیم جریان آب، در عصر خود از شاهکارهای پل‌سازی جهان بوده است
این پل را پل شاهی، بابا رکن الدین، شیراز و حسن آباد هم نامیده‌اند اما به سبب قرار گرفتن در محله خواجو به پل خواجو مشهور است.  نام پل خواجو، تحریف کلمه «خواجه» است که به مناسبت لقب بزرگان و خواجه‌های عصر صفوی نام‌گذاری شده است.
پل خواجو به دلیل معماری و تزئینات کاشی‌کاری آن از دیگر پل‌های زاینده‌رود مشهورتر است. این پل که در دوران صفوی یکی از زیباترین پل‌های جهان به شمار می‌رفت، بیشتر به‌منزله سد و بند بوده است.
این پل از حیث معماری و استحكام بی نظیر است و شامل چهار طبقه در دو طرف داخلی معبر فوقانی است که هر طرف 51 غرفه بزرگ و كوچك دارد. طبقه زیرین آن، بر شالوده سنگی قرار گرفته و در پایه آن شیارهایی تعبیه شده است که با گذاشتن کشوها در آن، آب تا ارتفاع ۶ متری بالا آمده و دریاچه ای در پشت آن ایجاد می‌شود.
میانه پل خواجو، ساختمانی مخصوصی که به بیگلربیگی(شاه نشین) شهرت دارد، بناشد که برای اقامت موقت شاه صفوی و خانواده او ایجادشده بود و بیشتر جایگاه بزرگان و امیرانی بوده که برای تماشای مسابقات شنا و قایقرانی روی دریاچه مصنوعی به این مکان فراخوانده می شدند. این اقامتگاه هم‌اکنون نیز وجود دارد و طاق‌های آن دارای تزئینات نقاشی بسیار زیبایی است. در گوشه‌های ضلع شرقی پل خواجو دو شیر سنگی وجود دارد که ظاهراً نماد سپاهیان بختیاری محافظ اصفهان و زاینده‌رود است.
پل خواجو دارای ۲۴دهانه است که از مکعب‌های به دقت تراش خورده ساخته شده و در بخش میانی، با سدهای چوبی برای گرفتن جلوی رودخانه مسدود شده است.
اسراری نیز برای این پل بیان کردند از جمله اینکه:
شمع خواجو: شمع‌های خواجو یکی از اسرار پل هستند. اگر کسی در طبقه پایین پل در منتها‌الیه عرشه آن بایستید و با زاویه ٣٩ درجه نسبت به افق به ترکیب طاق‌ها، نشیمنگاه‌ها و دیواره‌ها بنگرد، بناگاه از ترکیب این فضای سه‌بعدی و از محل برخورد دیواره‌های پیشین و پسین شمعی پدیدار می‌شود! شمعی کامل با اشک‌هایش که خود نشانگر فلسفه‌ای خاص است.
عقاب خواجو: بنای پل از بالا همچون عقابی است که بال گشوده و برپهنه زاینده‌رود پرواز می‌کند. کنگره‌های طبقات مختلف پل بسان پرهای عقاب می‌ماند و برآمدگی‌های شاه‌نشین طبقه دوم پل همچون سر عقاب است.
این اثر در تاریخ ۱۵ دی ۱۳۱۰ با شماره ثبت ۱۱۱ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

خبرهای یک هفته گذشته

هیچ مطلبی پیدا نشد!